Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η τέχνη του λόγου από τη συγγραφέα Μαρία Κακαβογιάννη

Κατά την προσωπική μου άποψη, είναι οι διαδρομές στα μονοπάτια του μυαλού και της ψυχής. Οι λογοτέχνες εκφραστές της, με τη γραφίδα τους προσπαθούν να επικοινωνήσουν συναισθήματα, σκέψεις, μύθους ,και οραματισμούς, εισπράττοντας την ικανοποίηση της απήχησης τους από τους αναγνώστες. Η λογοτεχνία ομορφαίνει σκέψεις, μοιράζεται προβλήματα, χαρές, ψέματα κι αλήθειες, και το πιο σημαντικό προσφέρει στον αναγνώστη, την περιπλάνηση, και το ταξίδι μέσα από τις σελίδες του κάθε βιβλίου. Του δίνει την ευκαιρία να ρουφήξει τις εικόνες που ξετυλίγονται μπροστά του. Η λογοτεχνία είναι πνευματική τροφή πασπαλισμένη με αστερόσκονη ,που όσο πιο πολύ τη γνωρίζεις τόσο πιο πολύ την αποζητάς.

Βιογραφικό

Η Μαρία Κακαβογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πλάκα της Αθήνας. Σπούδασε λογοτεχνία στη Βέρνη και στη Σχολή Δολιανίτη. Εργάστηκε στην Ολυμπιακή αεροπορία για 20 χρόνια και για περισσότερο από 15 χρόνια υπήρξε μέλος του Δ.Σ. και αντιπρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου της Ολυμπιακής Αεροπορίας. Αρθρογραφεί στο περιοδικό Ελληνικά με έδρα την Ελβετία, το οποίο απευθύνεται στους Έλληνες της διασποράς και στους ελληνομαθείς. Το 1983 βραβεύτηκε στον Πρώτο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό του Υπουργείου Συγκοινωνιών για το ποίημα της «Πίσω από τα Κάγγελα», που ήταν αφιερωμένο στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου. Είναι παντρεμένη και μητέρα μιας κόρης.

Έχει γράψει τα βιβλία: Πικρό μέλι στα χείλη, Εκδόσεις Ωκεανός, 2013, Οι αλήθειες που δεν ειπώθηκαν, Εκδόσεις Ωκεανός, 2016, Ένας χρόνος θύελλα, Εκδόσεις Ωκεανός, 2009, Οι διαδρομές των αστεριών, Εκδόσεις Ωκεανός, 2021

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Berlin Berlin από την Μαρία Παπαθεοδώρου

Αφού αιωρήθηκε το αεροπλάνο τρέχοντας επί τρεις περίπου ώρες στον ανέφελο και φιλόξενο ουρανό εκείνης της ημέρας, προσγειώθηκε απαλά στην πίστα του πτωχού πλην τίμιου και φθηνότερου αεροδρομίου Sch ö nefeld , που παλαιότερα εξυπηρετούσε την πρωτεύουσα της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αφού πίνω με βουλιμία έναν γερμανικό καφέ, τον παραγγέλνεις έτσι απλά, «einen Kaffee bitte » και καπνίζω με μεγάλη ευχαρίστηση ένα πολυπόθητο τσιγάρο, επιβιβάζομαι στην S - Bahn , ας το πούμε στα ελληνικά Προαστιακό, για να μετεπιβιβαστώ μετά από καμμιά δεκαπενταριά στάσεις στην U - Bahn , μετρό κατά το ελληνικότερον. Μετά από κάμποση ώρα βγαίνω στην επιφάνεια της γης και με καλοσορίζει μια μικρή τρίγωνη πλατεία που σφύζει από χαρούμενη ζωή, ήχους από γνωστές χιλιοακουσμένες μουσικές, καπνούς κι αρώματα από καλοψημένο γύρο. Αχ πατρίδα μου γλυκιά, σκέφτομαι, γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει, ότι ο πιτόγυρος στο Βερολίνο είναι μια τουρκική υπόθεση και διόλου ελληνική. Χορτάτη, ξεδιψασ...

Η Ελένη Μανταδάκη γράφει για την ομάδα συγγραφέων Γράφουμε Ιστορία

  Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για μια ομάδα συγγραφέων που μου άλλαξε τη ζωή. Αυτή η ομάδα ακούει στο όνομα «Γράφουμε Ιστορία». Γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 2023 σε μια αίθουσα σεμιναρίων στο Κολονάκι. Ήμασταν εικοσιπέντε εκπαιδευόμενοι με κοινά όνειρα, να γράψουμε, να μάθουμε και να καταφέρουμε να εκδώσουμε μια μέρα τα έργα μας. Το πρώτο σεμινάριο δημιουργικής γραφής με εισηγήτριες την κυρία Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου με τίτλο «Γράψε Ιστορία». Όπως πολύ καλά κατάλαβες από εκεί πήραμε το όνομα μας. Δε θα μας ταίριαζε κάτι άλλο καλύτερα. Αυτό μας ένωσε και μας κρατά ενωμένους, μαζί με την αγάπη μας για τη γραφή και το βιβλίο. Από αυτό το πολύτιμο σεμινάριο, εκτός από γνώση, εμπειρία και συμβουλές — εκείνες τις «σκουλαρίκια στ’ αυτιά», όπως συνήθιζε να λέει η πολυαγαπημένη μας δασκάλα, κυρία Μαντά — κερδίσαμε και κάτι ακόμη: το πρώτο μας συλλογικό βιβλίο. Αυτό που κρατάτε στα χέρια σας, με τίτλο «Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες» , κυκλοφορεί σήμερα από τις εκδόσ...

Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη της Ελένης Ζερβοπούλου

  Το βιβλίο της Ελένης Ζερβοπούλου είναι ένα λογοτεχνικό λεύκωμα όπου εκτός από την ίδια έχουν σκιαγραφήσει την ψυχή τους και την αγάπη τους προς τα παιδιά τους επιπλέον επτά συγγραφείς. Δεν γνωρίζω αν έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια άλλο τέτοιο βιβλίο αυτού του είδους όμως θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα εκτός από την μητρική – γονική αγάπη που εκφράζεται στο παρόν να υπάρξουν και άλλα τέτοια λευκώματα που να προσεγγίζουν κι άλλα θέματα όπως φιλικές σχέσεις, εργασιακές σχέσεις, το διαχρονικό θέμα της μοναξιάς και πως το βιώνει κάποιος. Θα αναφερθώ πρώτα στην εξωτερική εμφάνιση, τα εικαστικά δηλαδή του βιβλίου που θεωρώ ότι σε όλα τα βιβλία είναι καθοριστικής σημασίας τόσο στο εμπορικό πεδίο αλλά και φυσικά στο ποιοτικό όπου επικεντρώνεται γενικότερα η λογοτεχνία. Το εξώφυλλο αλλά και οπισθόφυλλο έχουν ένα εξαιρετικό και ξεκούραστο στο μάτι χρώμα όπου τα κόκκινα γράμματα του τίτλου του βιβλίου και της συγγραφέως δίνουν μια όμορφη αντίθεση. Η ζωγραφιά που απεικ ονίζει ...