Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λέσχη Ανάγνωσης Αγίας Παρασκευής

 

Η Λέσχη λειτουργεί από το 2016 και συνδέεται οργανικά με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αγίας Παρασκευής αποτελώντας μια από τις σημαντικότερες δραστηριότητές της. Σκοπός της δημιουργίας αποτέλεσε η ανάγκη να δημιουργηθεί ένας χώρος συνάντησης των βιβλιόφιλων του Δήμου μας, για συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων γύρω από τη λογοτεχνία. Στεγάζεται στο κτήριο της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Αγίας Παρασκευής - Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου στον χώρο (σπίτι και ατελιέ) που παραχωρήθηκε από τον σπουδαίο ζωγράφο στον Δήμο Αγίας Παρασκευής για να λειτουργήσει η Δημοτική Βιβλιοθήκη. Οι συναντήσεις μας γίνονται κάθε μήνα (οχτώ τον χρόνο από Οκτώβριος εώς Μάιο), ημέρα Πέμπτη, το απόγευμα, με προκαθορισμένο πρόγραμμα που εγκρίνεται κάθε φθινόπωρο από το Διοικητικό Συμβούλιο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Στις συναντήσεις μας πάντοτε παρευρίσκεται ο συγγραφέας ή ο μεταφραστής, αν πρόκειται για βιβλίο μεταφρασμένο , συχνά και ο εκδότης. Η Λέσχη αριθμεί 100 εγγεγραμμένα μέλη, ωστόσο είναι ανοιχτή, εκτός των μελών, σε κάθε φίλο της καλής λογοτεχνίας. Οι δραστηριότητες της Λέσχης προβάλλονται στην ιστοσελίδα του Δήμου Αγίας Παρασκευής, στις σελίδες που διατηρεί η Δημοτική Βιβλιοθήκη - Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου στα κοινωνικά δίκτυα, καθώς και στο ιστολόγιο "Με ανοιχτά βιβλία". Συντονίστριες της Λέσχης είναι οι: Διώνη Δημητριάδου και Δήμητρα Καραχάλιου.

Ενδεικτικά οι συγγραφείς που έχουν φιλοξενηθεί από τη Λέσχη είναι:

Ήρα Παπαποστόλου
Τίνα Κουτσουμπού
Θοδωρής Γκόνης
Νίκος Κουρμουλής.
Δέσποινα  Νάσσου
Βασιλική Σιαφάκα (μεταφράστρια, εικονογράφος)
Χρύσα Φάντη
Μάνος Κοντολέων
Θεόδωρος Γρηγοριάδης
Νέλλη Σπαθάρη
Δημήτρης Βαρβαρήγος
Δημήτρης Χριστόπουλος
Μαριάνθη Τεντζεράκη
Ιωάννης Αντιώτης
Νίκος Μάντης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Berlin Berlin από την Μαρία Παπαθεοδώρου

Αφού αιωρήθηκε το αεροπλάνο τρέχοντας επί τρεις περίπου ώρες στον ανέφελο και φιλόξενο ουρανό εκείνης της ημέρας, προσγειώθηκε απαλά στην πίστα του πτωχού πλην τίμιου και φθηνότερου αεροδρομίου Sch ö nefeld , που παλαιότερα εξυπηρετούσε την πρωτεύουσα της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αφού πίνω με βουλιμία έναν γερμανικό καφέ, τον παραγγέλνεις έτσι απλά, «einen Kaffee bitte » και καπνίζω με μεγάλη ευχαρίστηση ένα πολυπόθητο τσιγάρο, επιβιβάζομαι στην S - Bahn , ας το πούμε στα ελληνικά Προαστιακό, για να μετεπιβιβαστώ μετά από καμμιά δεκαπενταριά στάσεις στην U - Bahn , μετρό κατά το ελληνικότερον. Μετά από κάμποση ώρα βγαίνω στην επιφάνεια της γης και με καλοσορίζει μια μικρή τρίγωνη πλατεία που σφύζει από χαρούμενη ζωή, ήχους από γνωστές χιλιοακουσμένες μουσικές, καπνούς κι αρώματα από καλοψημένο γύρο. Αχ πατρίδα μου γλυκιά, σκέφτομαι, γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει, ότι ο πιτόγυρος στο Βερολίνο είναι μια τουρκική υπόθεση και διόλου ελληνική. Χορτάτη, ξεδιψασ...

Η Ελένη Μανταδάκη γράφει για την ομάδα συγγραφέων Γράφουμε Ιστορία

  Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για μια ομάδα συγγραφέων που μου άλλαξε τη ζωή. Αυτή η ομάδα ακούει στο όνομα «Γράφουμε Ιστορία». Γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 2023 σε μια αίθουσα σεμιναρίων στο Κολονάκι. Ήμασταν εικοσιπέντε εκπαιδευόμενοι με κοινά όνειρα, να γράψουμε, να μάθουμε και να καταφέρουμε να εκδώσουμε μια μέρα τα έργα μας. Το πρώτο σεμινάριο δημιουργικής γραφής με εισηγήτριες την κυρία Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου με τίτλο «Γράψε Ιστορία». Όπως πολύ καλά κατάλαβες από εκεί πήραμε το όνομα μας. Δε θα μας ταίριαζε κάτι άλλο καλύτερα. Αυτό μας ένωσε και μας κρατά ενωμένους, μαζί με την αγάπη μας για τη γραφή και το βιβλίο. Από αυτό το πολύτιμο σεμινάριο, εκτός από γνώση, εμπειρία και συμβουλές — εκείνες τις «σκουλαρίκια στ’ αυτιά», όπως συνήθιζε να λέει η πολυαγαπημένη μας δασκάλα, κυρία Μαντά — κερδίσαμε και κάτι ακόμη: το πρώτο μας συλλογικό βιβλίο. Αυτό που κρατάτε στα χέρια σας, με τίτλο «Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες» , κυκλοφορεί σήμερα από τις εκδόσ...

Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη της Ελένης Ζερβοπούλου

  Το βιβλίο της Ελένης Ζερβοπούλου είναι ένα λογοτεχνικό λεύκωμα όπου εκτός από την ίδια έχουν σκιαγραφήσει την ψυχή τους και την αγάπη τους προς τα παιδιά τους επιπλέον επτά συγγραφείς. Δεν γνωρίζω αν έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια άλλο τέτοιο βιβλίο αυτού του είδους όμως θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα εκτός από την μητρική – γονική αγάπη που εκφράζεται στο παρόν να υπάρξουν και άλλα τέτοια λευκώματα που να προσεγγίζουν κι άλλα θέματα όπως φιλικές σχέσεις, εργασιακές σχέσεις, το διαχρονικό θέμα της μοναξιάς και πως το βιώνει κάποιος. Θα αναφερθώ πρώτα στην εξωτερική εμφάνιση, τα εικαστικά δηλαδή του βιβλίου που θεωρώ ότι σε όλα τα βιβλία είναι καθοριστικής σημασίας τόσο στο εμπορικό πεδίο αλλά και φυσικά στο ποιοτικό όπου επικεντρώνεται γενικότερα η λογοτεχνία. Το εξώφυλλο αλλά και οπισθόφυλλο έχουν ένα εξαιρετικό και ξεκούραστο στο μάτι χρώμα όπου τα κόκκινα γράμματα του τίτλου του βιβλίου και της συγγραφέως δίνουν μια όμορφη αντίθεση. Η ζωγραφιά που απεικ ονίζει ...