Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σαν απολογία - Από τον συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγο

Γράφω, ναι γράφω για πολλούς και ποικίλους λόγους που δεν είναι ορατοί όταν κάποιος με βλέπει και δεν μπορεί να φανταστεί την παρόρμηση μου για δημιουργία. Είναι μια εσωτερική ανάγκη που συμπληρώνει την ύπαρξή μου. Ίσως επειδή καταλαγιάζει ο δαίμονας που κρύβεται μέσα μου. Γεγονός είναι πως η αγάπη μου για το γράψιμο έχει ρίζες στα παιδικά μου χρόνια καθώς μέσα στην οικογένεια μου όλοι διάβαζαν και ήταν αυτό η πρώτη ουσιαστική παιδεία να αγαπήσω τα βιβλία και το θέατρο καθώς κάθε μήνα βλέπαμε μία τουλάχιστον παράσταση.

Η δική μου γενιά ανέθρεψε παιδιά σε μια φτωχική Ελλάδα γεμάτη ελλείψεις, αλλά επίσης γεμάτη σεβασμό και αξιοπρέπεια. Δίναμε ιδιαίτερη αξία στα πράγματα, όπως ένα βιβλίο που τύχαινε να πέσει στα χέρια μας. Προσωπικά το θεωρούσα πολύ σημαντικό αυτό κι ένιωθα όχι απλά τυχερός αλλά ξεχωριστός που είχα την εύνοια της μοίρας να με επιλέξει. Μπορεί να σας φαίνεται υπερβολικό αυτό αλλά είναι η αλήθεια μου. 

Μεγαλώνοντας, το διάβασμα δεν μου αρκούσε και στράφηκα στην γραφή. 

Η τάση μου για την εξιχνίαση της ζωής και των ανθρώπινων χαρακτήρων, δυνάμωνε την ανάγκη μου για την βαθύτερη παρατήρηση του εσωτερικού ψυχικού τους κόσμου. Γεμάτος απορία για όλα έγινα το μέσον αποκωδικοποίησης και καταγραφέας των ιστορικών και μη γεγονότων της κοινωνίας. Μεγάλο ενδιαφέρον που εξιτάρει κάθε μου σκέψη είναι το χτίσιμο των διαφορετικών χαρακτήρων. Τους δημιουργώ ενδυόμενος το αιθερικό ένδυμα τους και τους βάζω στις προσωπικές μου ιστορίες. 

Η ενδοσκόπηση στους διανοητικούς και συναισθηματικούς κόσμους του ανθρώπου, στον έσω και έξω κόσμο του, στο πως φαίνεται και πως αισθάνεται, είναι ένα μαγικό ταξίδι που προσφέρει ανεπανάληπτες στιγμές στην πνευματική δημιουργία. Με τη συγγραφή περνάω από το ατομικό στο συλλογικό. Ένα μοίρασμα που με φέρνει πιο κοντά στον πάσχοντα άνθρωπο. Μέσα από την πρόζα αφουγκράζομαι την όποια εποχή, τωρινή η περασμένη, τους ανθρώπους, τις πράξεις, τους πόθους και τις επιδιώξεις τους. Ταυτίζομαι μαζί τους και μοιράζομαι τις αλήθειες τους. Έτσι με έναν μαγικό τρόπο -δώρο ακριβό της λογοτεχνίας-, οι ήρωες που εγώ δημιουργώ αποκτούν υπόσταση σε έναν κόσμο απολύτως δυνητικό, πλήρη από την επίφαση μια πραγματικότητας που ζωντανεύει ένα μυθικό σύμπαν στο χαρτί.

Γράφω γιατί θέλω να μιλήσω με ειλικρίνεια για όλα. Να επικοινωνήσω και να μοιραστώ αντιλήψεις, εντυπώσεις, αλήθειες, πεποιθήσεις συναισθήματα.

Γράφω γιατί με αυτό τον τρόπο βρίσκω την ευκαιρία να μιλήσω για εμάς. Να αποκαλύψω λεπτομέρειες και πιθανών άγνωστες πτυχές περιστατικών που δεν θα μπορούσαν με τον προφορικό λόγο να βγουν στο φως.

Γράφω γιατί στο γραπτό λόγο εκφράζομαι με περισσότερη σαφήνεια. Τα προφορικά

λόγια δεν μένουν..

Γράφω γιατί ίσως είμαι γεμάτος λέξεις και βρίσκω ευκαιρία να τις βάλω σε μια σειρά.

Γιατί, μου αρέσει το γράψιμο και αισθάνομαι τέλεια όταν μοιράζομαι λόγια και ιδέες

με τους άλλους.

Όλα αυτά λοιπόν που βγαίνουν από μέσα μου είναι μια δημιουργία. Είναι μια μαγεία. Είναι η μαγική τρέλα της δημιουργίας. Το γράψιμο είναι το μέσο που ταξιδεύει νοητικά τη ζωή μας. Είναι ένα όμορφο ταξίδι στο ανεξερεύνητο μεγαλείο ενός φανταστικού κόσμου που παίρνει σάρκα και οστά μέσα στις σελίδες.

Η αφοσίωση και η αγάπη μου για το γράψιμο ανταμείβει κάθε συναίσθημα, γίνεται ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια στη ζωή μου. Κατέχει πρωταρχική αξία ανάμεσα στις χαρές, τις δοκιμασίες και τις απογοητεύσεις μου. Είναι η γαλήνη της δημιουργίας, η θεραπεία της ψυχής από την καθημερινότητα. Πάντα εκτιμούσα ότι μου έφερνε η ζωή και νιώθω άπλετη ευγνωμοσύνη για τα καλά που μου χάρισε και συνεχίζει πάντα να είναι απλόχερη μαζί μου. Ειδικά για τη αμέριστη λογική σκέψη που μου παρέχει τη ικανότητα να την μοιράζομαι με τους αναγνώστες μου και να μου δίνει δύναμη εσωτερική να αντέχω τις δυσκολίες, τις ανασφάλειες μου· κι ενίοτε τις σκοτεινές στιγμές μου.

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, γεννήθηκε στην Αθήνα. αποφοιτά από αγγλική σχολή
λογοτεχνίας “awarded by the writing school” και γράφει σήριαλ για την τηλεόραση,
θέατρο και λογοτεχνία.

Έξη θεατρικά έργα του έχουν ανεβεί σε θεατρικές παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία.
Εχουν εκδοθεί συνολικά 33 βιβλία. 19 μυθιστορήματα ενηλίκων και 14 παιδικά βιβλία.

Το βιβλίο Υπατία παρουσιάστηκε στην κεντρική αίθουσα της Βιβλιοθήκης της
Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο το 2007.

Τελευταία μυθιστορήματα του είναι: «Πίστη και Περηφάνια» «Παράτα με» «Κραυγές
γυναικών – Τροία μου». Ραδιοφωνικός παραγωγός στο Greek news and Radio
Florida.


 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Berlin Berlin από την Μαρία Παπαθεοδώρου

Αφού αιωρήθηκε το αεροπλάνο τρέχοντας επί τρεις περίπου ώρες στον ανέφελο και φιλόξενο ουρανό εκείνης της ημέρας, προσγειώθηκε απαλά στην πίστα του πτωχού πλην τίμιου και φθηνότερου αεροδρομίου Sch ö nefeld , που παλαιότερα εξυπηρετούσε την πρωτεύουσα της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αφού πίνω με βουλιμία έναν γερμανικό καφέ, τον παραγγέλνεις έτσι απλά, «einen Kaffee bitte » και καπνίζω με μεγάλη ευχαρίστηση ένα πολυπόθητο τσιγάρο, επιβιβάζομαι στην S - Bahn , ας το πούμε στα ελληνικά Προαστιακό, για να μετεπιβιβαστώ μετά από καμμιά δεκαπενταριά στάσεις στην U - Bahn , μετρό κατά το ελληνικότερον. Μετά από κάμποση ώρα βγαίνω στην επιφάνεια της γης και με καλοσορίζει μια μικρή τρίγωνη πλατεία που σφύζει από χαρούμενη ζωή, ήχους από γνωστές χιλιοακουσμένες μουσικές, καπνούς κι αρώματα από καλοψημένο γύρο. Αχ πατρίδα μου γλυκιά, σκέφτομαι, γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει, ότι ο πιτόγυρος στο Βερολίνο είναι μια τουρκική υπόθεση και διόλου ελληνική. Χορτάτη, ξεδιψασ...

Η Ελένη Μανταδάκη γράφει για την ομάδα συγγραφέων Γράφουμε Ιστορία

  Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για μια ομάδα συγγραφέων που μου άλλαξε τη ζωή. Αυτή η ομάδα ακούει στο όνομα «Γράφουμε Ιστορία». Γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 2023 σε μια αίθουσα σεμιναρίων στο Κολονάκι. Ήμασταν εικοσιπέντε εκπαιδευόμενοι με κοινά όνειρα, να γράψουμε, να μάθουμε και να καταφέρουμε να εκδώσουμε μια μέρα τα έργα μας. Το πρώτο σεμινάριο δημιουργικής γραφής με εισηγήτριες την κυρία Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου με τίτλο «Γράψε Ιστορία». Όπως πολύ καλά κατάλαβες από εκεί πήραμε το όνομα μας. Δε θα μας ταίριαζε κάτι άλλο καλύτερα. Αυτό μας ένωσε και μας κρατά ενωμένους, μαζί με την αγάπη μας για τη γραφή και το βιβλίο. Από αυτό το πολύτιμο σεμινάριο, εκτός από γνώση, εμπειρία και συμβουλές — εκείνες τις «σκουλαρίκια στ’ αυτιά», όπως συνήθιζε να λέει η πολυαγαπημένη μας δασκάλα, κυρία Μαντά — κερδίσαμε και κάτι ακόμη: το πρώτο μας συλλογικό βιβλίο. Αυτό που κρατάτε στα χέρια σας, με τίτλο «Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες» , κυκλοφορεί σήμερα από τις εκδόσ...

Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη της Ελένης Ζερβοπούλου

  Το βιβλίο της Ελένης Ζερβοπούλου είναι ένα λογοτεχνικό λεύκωμα όπου εκτός από την ίδια έχουν σκιαγραφήσει την ψυχή τους και την αγάπη τους προς τα παιδιά τους επιπλέον επτά συγγραφείς. Δεν γνωρίζω αν έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια άλλο τέτοιο βιβλίο αυτού του είδους όμως θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα εκτός από την μητρική – γονική αγάπη που εκφράζεται στο παρόν να υπάρξουν και άλλα τέτοια λευκώματα που να προσεγγίζουν κι άλλα θέματα όπως φιλικές σχέσεις, εργασιακές σχέσεις, το διαχρονικό θέμα της μοναξιάς και πως το βιώνει κάποιος. Θα αναφερθώ πρώτα στην εξωτερική εμφάνιση, τα εικαστικά δηλαδή του βιβλίου που θεωρώ ότι σε όλα τα βιβλία είναι καθοριστικής σημασίας τόσο στο εμπορικό πεδίο αλλά και φυσικά στο ποιοτικό όπου επικεντρώνεται γενικότερα η λογοτεχνία. Το εξώφυλλο αλλά και οπισθόφυλλο έχουν ένα εξαιρετικό και ξεκούραστο στο μάτι χρώμα όπου τα κόκκινα γράμματα του τίτλου του βιβλίου και της συγγραφέως δίνουν μια όμορφη αντίθεση. Η ζωγραφιά που απεικ ονίζει ...