Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βιβλιοκριτική Vs Βιβλιοπαρουσίασης από την Ελένη Περρίκου


Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία σύγχυση ανάμεσα στον ορισμό της κριτικής της λογοτεχνίας και της παρουσίασης λογοτεχνικού βιβλίου.

Ακούμε συχνά, στις βιβλιοπαρουσιάσεις ότι θα μιλήσει ο τάδε κριτικός λογοτεχνίας ο οποίος τελικά δεν είναι παρά ακόμα ένας ακόμα συμμετέχων που θα συμβάλλει στην προβολή του νέου προϊόντος. Δεν λέω το βιβλίο μπορεί να είναι αξιόλογο αλλά όταν δεν είναι, τι γίνεται; Όταν απλά είναι διαφήμιση μιας νέας κυκλοφορίας ενώ το περιεχόμενο του βιβλίου πάσχει;

Ο πραγματικός ρόλος του κριτικού πόρρω απέχει από την παραπάνω πραγματικότητα.

Ασκώ λογοτεχνική κριτική δεν σημαίνει πως περιορίζομαι στην εξιστόρηση της υπόθεσης, στη μελέτη των λογοτεχνικών χαρακτήρων, λογοτεχνικού τόπου, αφηγηματικών τεχνικών ή αρκούμαι στην ευρηματικότητα της πλοκής.

Ο κριτικός δεν πρέπει να διαμεσολαβεί ανάμεσα στο έργο και στο αναγνωστικό κοινό και να αποτελεί εργαλείο του Marketing του εκάστοτε εκδοτικού οίκου. Δεν ενημερώνει για το περιεχόμενο του λογοτεχνικού έργου ούτε σκοπός του είναι να το κάνει γνωστό, που αυτό βέβαια κάποιες φορές μπορεί να είναι ωφέλιμο, αν το έργο φυσικά είναι άξιο λόγου.


«Ασκώ λογοτεχνική κριτική σημαίνει, προκρίνω ποιοτικά έργα που καινοτομούν ιδεολογικά και αισθητικά, που διαμορφώνουν την κουλτούρα της κοινής γνώμης και συμβάλλουν στη ζύμωση πολιτικών, ιδεολογικών, κοινωνικών ρευμάτων, έργα που δίνουν απαντήσεις σε διαχρονικά ερωτήματα τα οποία κάθε άνθρωπος και σε κάθε εποχή θέτει στον εαυτό του και τους άλλους». (Τ. Κωτόπουλος, εκ. Δίγαμμα)


«Σημαίνει ή πρέπει να σημαίνει συμβάλλω στην αναθεώρηση υπαρχουσών αξιών , χαράζω άξονα πολιτισμικής συνέχειας. Ο κριτικός διαμεσολαβεί το νόημα του έργου στον αναγνώστη». (Τ. Κωτόπουλος, εκ. Δίγαμμα)

Η βιβλιοπαρουσίαση δε σχετίζεται με τη βιβλιοκριτική και έχει τελείως διαφορετική λειτουργία. Σκοπός της παρουσίασης είναι να κάνει γνωστό το συγγραφέα και το έργο του στο ευρύ κοινό. Συγκεκριμένα να γίνει ανάλυση ενός νέου βιβλίου σχετικά με την πλοκή, τους χαρακτήρες, των μηνυμάτων που ενδεχομένως θέλει να περάσει ο συγγραφέας στο κοινό του.

Επίσης στην παρουσίαση μιλάει και ο ίδιος ο συγγραφέας για το έργο του, προκειμένου να γίνει περισσότερο αντιληπτή η πρόθεσή του ως προς τους αναγνώστες και θαυμαστές του. Εάν πρόκειται για νέο συγγραφέα που παρουσιάζει το πρώτο του έργο τότε είναι μια άριστη ευκαιρία και συνάμα εξαιρετική διαφημιστική ενέργεια προκειμένου να γίνει γνωστός.

Η κριτική που γίνεται κατά τη διάρκειά της παρουσίασης δε μπορεί να είναι αντικειμενική καθώς δεν θα ήταν καθόλου ευγενικό να μιλήσει κάποιος με αρνητικά σ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Berlin Berlin από την Μαρία Παπαθεοδώρου

Αφού αιωρήθηκε το αεροπλάνο τρέχοντας επί τρεις περίπου ώρες στον ανέφελο και φιλόξενο ουρανό εκείνης της ημέρας, προσγειώθηκε απαλά στην πίστα του πτωχού πλην τίμιου και φθηνότερου αεροδρομίου Sch ö nefeld , που παλαιότερα εξυπηρετούσε την πρωτεύουσα της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αφού πίνω με βουλιμία έναν γερμανικό καφέ, τον παραγγέλνεις έτσι απλά, «einen Kaffee bitte » και καπνίζω με μεγάλη ευχαρίστηση ένα πολυπόθητο τσιγάρο, επιβιβάζομαι στην S - Bahn , ας το πούμε στα ελληνικά Προαστιακό, για να μετεπιβιβαστώ μετά από καμμιά δεκαπενταριά στάσεις στην U - Bahn , μετρό κατά το ελληνικότερον. Μετά από κάμποση ώρα βγαίνω στην επιφάνεια της γης και με καλοσορίζει μια μικρή τρίγωνη πλατεία που σφύζει από χαρούμενη ζωή, ήχους από γνωστές χιλιοακουσμένες μουσικές, καπνούς κι αρώματα από καλοψημένο γύρο. Αχ πατρίδα μου γλυκιά, σκέφτομαι, γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει, ότι ο πιτόγυρος στο Βερολίνο είναι μια τουρκική υπόθεση και διόλου ελληνική. Χορτάτη, ξεδιψασ...

Η Ελένη Μανταδάκη γράφει για την ομάδα συγγραφέων Γράφουμε Ιστορία

  Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για μια ομάδα συγγραφέων που μου άλλαξε τη ζωή. Αυτή η ομάδα ακούει στο όνομα «Γράφουμε Ιστορία». Γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 2023 σε μια αίθουσα σεμιναρίων στο Κολονάκι. Ήμασταν εικοσιπέντε εκπαιδευόμενοι με κοινά όνειρα, να γράψουμε, να μάθουμε και να καταφέρουμε να εκδώσουμε μια μέρα τα έργα μας. Το πρώτο σεμινάριο δημιουργικής γραφής με εισηγήτριες την κυρία Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου με τίτλο «Γράψε Ιστορία». Όπως πολύ καλά κατάλαβες από εκεί πήραμε το όνομα μας. Δε θα μας ταίριαζε κάτι άλλο καλύτερα. Αυτό μας ένωσε και μας κρατά ενωμένους, μαζί με την αγάπη μας για τη γραφή και το βιβλίο. Από αυτό το πολύτιμο σεμινάριο, εκτός από γνώση, εμπειρία και συμβουλές — εκείνες τις «σκουλαρίκια στ’ αυτιά», όπως συνήθιζε να λέει η πολυαγαπημένη μας δασκάλα, κυρία Μαντά — κερδίσαμε και κάτι ακόμη: το πρώτο μας συλλογικό βιβλίο. Αυτό που κρατάτε στα χέρια σας, με τίτλο «Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες» , κυκλοφορεί σήμερα από τις εκδόσ...

Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη της Ελένης Ζερβοπούλου

  Το βιβλίο της Ελένης Ζερβοπούλου είναι ένα λογοτεχνικό λεύκωμα όπου εκτός από την ίδια έχουν σκιαγραφήσει την ψυχή τους και την αγάπη τους προς τα παιδιά τους επιπλέον επτά συγγραφείς. Δεν γνωρίζω αν έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια άλλο τέτοιο βιβλίο αυτού του είδους όμως θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα εκτός από την μητρική – γονική αγάπη που εκφράζεται στο παρόν να υπάρξουν και άλλα τέτοια λευκώματα που να προσεγγίζουν κι άλλα θέματα όπως φιλικές σχέσεις, εργασιακές σχέσεις, το διαχρονικό θέμα της μοναξιάς και πως το βιώνει κάποιος. Θα αναφερθώ πρώτα στην εξωτερική εμφάνιση, τα εικαστικά δηλαδή του βιβλίου που θεωρώ ότι σε όλα τα βιβλία είναι καθοριστικής σημασίας τόσο στο εμπορικό πεδίο αλλά και φυσικά στο ποιοτικό όπου επικεντρώνεται γενικότερα η λογοτεχνία. Το εξώφυλλο αλλά και οπισθόφυλλο έχουν ένα εξαιρετικό και ξεκούραστο στο μάτι χρώμα όπου τα κόκκινα γράμματα του τίτλου του βιβλίου και της συγγραφέως δίνουν μια όμορφη αντίθεση. Η ζωγραφιά που απεικ ονίζει ...