Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Βιβλιοκριτική Vs Βιβλιοπαρουσίασης από την Ελένη Περρίκου


Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία σύγχυση ανάμεσα στον ορισμό της κριτικής της λογοτεχνίας και της παρουσίασης λογοτεχνικού βιβλίου.

Ακούμε συχνά, στις βιβλιοπαρουσιάσεις ότι θα μιλήσει ο τάδε κριτικός λογοτεχνίας ο οποίος τελικά δεν είναι παρά ακόμα ένας ακόμα συμμετέχων που θα συμβάλλει στην προβολή του νέου προϊόντος. Δεν λέω το βιβλίο μπορεί να είναι αξιόλογο αλλά όταν δεν είναι, τι γίνεται; Όταν απλά είναι διαφήμιση μιας νέας κυκλοφορίας ενώ το περιεχόμενο του βιβλίου πάσχει;

Ο πραγματικός ρόλος του κριτικού πόρρω απέχει από την παραπάνω πραγματικότητα.

Ασκώ λογοτεχνική κριτική δεν σημαίνει πως περιορίζομαι στην εξιστόρηση της υπόθεσης, στη μελέτη των λογοτεχνικών χαρακτήρων, λογοτεχνικού τόπου, αφηγηματικών τεχνικών ή αρκούμαι στην ευρηματικότητα της πλοκής.

Ο κριτικός δεν πρέπει να διαμεσολαβεί ανάμεσα στο έργο και στο αναγνωστικό κοινό και να αποτελεί εργαλείο του Marketing του εκάστοτε εκδοτικού οίκου. Δεν ενημερώνει για το περιεχόμενο του λογοτεχνικού έργου ούτε σκοπός του είναι να το κάνει γνωστό, που αυτό βέβαια κάποιες φορές μπορεί να είναι ωφέλιμο, αν το έργο φυσικά είναι άξιο λόγου.


«Ασκώ λογοτεχνική κριτική σημαίνει, προκρίνω ποιοτικά έργα που καινοτομούν ιδεολογικά και αισθητικά, που διαμορφώνουν την κουλτούρα της κοινής γνώμης και συμβάλλουν στη ζύμωση πολιτικών, ιδεολογικών, κοινωνικών ρευμάτων, έργα που δίνουν απαντήσεις σε διαχρονικά ερωτήματα τα οποία κάθε άνθρωπος και σε κάθε εποχή θέτει στον εαυτό του και τους άλλους». (Τ. Κωτόπουλος, εκ. Δίγαμμα)


«Σημαίνει ή πρέπει να σημαίνει συμβάλλω στην αναθεώρηση υπαρχουσών αξιών , χαράζω άξονα πολιτισμικής συνέχειας. Ο κριτικός διαμεσολαβεί το νόημα του έργου στον αναγνώστη». (Τ. Κωτόπουλος, εκ. Δίγαμμα)

Η βιβλιοπαρουσίαση δε σχετίζεται με τη βιβλιοκριτική και έχει τελείως διαφορετική λειτουργία. Σκοπός της παρουσίασης είναι να κάνει γνωστό το συγγραφέα και το έργο του στο ευρύ κοινό. Συγκεκριμένα να γίνει ανάλυση ενός νέου βιβλίου σχετικά με την πλοκή, τους χαρακτήρες, των μηνυμάτων που ενδεχομένως θέλει να περάσει ο συγγραφέας στο κοινό του.

Επίσης στην παρουσίαση μιλάει και ο ίδιος ο συγγραφέας για το έργο του, προκειμένου να γίνει περισσότερο αντιληπτή η πρόθεσή του ως προς τους αναγνώστες και θαυμαστές του. Εάν πρόκειται για νέο συγγραφέα που παρουσιάζει το πρώτο του έργο τότε είναι μια άριστη ευκαιρία και συνάμα εξαιρετική διαφημιστική ενέργεια προκειμένου να γίνει γνωστός.

Η κριτική που γίνεται κατά τη διάρκειά της παρουσίασης δε μπορεί να είναι αντικειμενική καθώς δεν θα ήταν καθόλου ευγενικό να μιλήσει κάποιος με αρνητικά σ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Σαν απολογία - Από τον συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγο

Γράφω, ναι γράφω για πολλούς και ποικίλους λόγους που δεν είναι ορατοί όταν κάποιος με βλέπει και δεν μπορεί να φανταστεί την παρόρμηση μου για δημιουργία. Είναι μια εσωτερική ανάγκη που συμπληρώνει την ύπαρξή μου. Ίσως επειδή καταλαγιάζει ο δαίμονας που κρύβεται μέσα μου. Γεγονός είναι πως η αγάπη μου για το γράψιμο έχει ρίζες στα παιδικά μου χρόνια καθώς μέσα στην οικογένεια μου όλοι διάβαζαν και ήταν αυτό η πρώτη ουσιαστική παιδεία να αγαπήσω τα βιβλία και το θέατρο καθώς κάθε μήνα βλέπαμε μία τουλάχιστον παράσταση. Η δική μου γενιά ανέθρεψε παιδιά σε μια φτωχική Ελλάδα γεμάτη ελλείψεις, αλλά επίσης γεμάτη σεβασμό και αξιοπρέπεια. Δίναμε ιδιαίτερη αξία στα πράγματα, όπως ένα βιβλίο που τύχαινε να πέσει στα χέρια μας. Προσωπικά το θεωρούσα πολύ σημαντικό αυτό κι ένιωθα όχι απλά τυχερός αλλά ξεχωριστός που είχα την εύνοια της μοίρας να με επιλέξει. Μπορεί να σας φαίνεται υπερβολικό αυτό αλλά είναι η αλήθεια μου.  Μεγαλώνοντας, το διάβασμα δεν μου αρκούσε και στράφηκα στην γραφή....

Berlin Berlin από την Μαρία Παπαθεοδώρου

Αφού αιωρήθηκε το αεροπλάνο τρέχοντας επί τρεις περίπου ώρες στον ανέφελο και φιλόξενο ουρανό εκείνης της ημέρας, προσγειώθηκε απαλά στην πίστα του πτωχού πλην τίμιου και φθηνότερου αεροδρομίου Sch ö nefeld , που παλαιότερα εξυπηρετούσε την πρωτεύουσα της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αφού πίνω με βουλιμία έναν γερμανικό καφέ, τον παραγγέλνεις έτσι απλά, «einen Kaffee bitte » και καπνίζω με μεγάλη ευχαρίστηση ένα πολυπόθητο τσιγάρο, επιβιβάζομαι στην S - Bahn , ας το πούμε στα ελληνικά Προαστιακό, για να μετεπιβιβαστώ μετά από καμμιά δεκαπενταριά στάσεις στην U - Bahn , μετρό κατά το ελληνικότερον. Μετά από κάμποση ώρα βγαίνω στην επιφάνεια της γης και με καλοσορίζει μια μικρή τρίγωνη πλατεία που σφύζει από χαρούμενη ζωή, ήχους από γνωστές χιλιοακουσμένες μουσικές, καπνούς κι αρώματα από καλοψημένο γύρο. Αχ πατρίδα μου γλυκιά, σκέφτομαι, γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει, ότι ο πιτόγυρος στο Βερολίνο είναι μια τουρκική υπόθεση και διόλου ελληνική. Χορτάτη, ξεδιψασ...

«Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ» από τον συγγραφέα Μιχάλη Γριβέα

  Είμαι ένα βιβλίο, ένα βιβλίο που μιλάει! Είμαι Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑΣ.  Αν με κρατήσεις στα χέρια σου, ετοιμάσου να διαβείς δύσβατα μονοπάτια δύο ιστοριών. Η Σίλα Τάντ, μια σκληροτράχηλη Αμερικανίδα πεζοναύτης και ο Αριστοκλής Ναπλωτάς, ένας Έλληνας ιστορικός που κυνηγά το αρχέγονο μυστικό της Ατλαντίδας, είναι οι φωνές μου. Δεν πρόκειται για καρικατούρες θεωριών αλλά για χαρακτήρες βαθιά αντιφατικούς. Τους συνδέει ένας έρωτας που δεν είναι ρομάντζο αλλά έκρηξη. Είναι σύγκρουση ηπείρων και πολιτισμών. Μια μοιραία ένωση που γεννά και καταστρέφει ταυτόχρονα. Θα ταξιδέψεις μαζί τους στη Σαντορίνη, στον Τάραντα της Ιταλίας, στο Σαν Αντόνιο του Τέξας, στις Συρακούσες της Σικελίας. στο Ιράκ, στην Κυρήνη της Λιβύης, στην Ουάσιγκτον των Η.Π.Α. ακόμα και La Venta του Μεξικού. Όσο και αν το περιμένεις όμως δεν βρεις που βρίσκεται τελικά η περιβόητη Ατλαντίδα. Προς μεγάλη σου έκπληξη μπορεί να ανακαλύψεις ότι το σωστό ερώτημα δεν είναι το που αλλά το πότε! Ότι ο Πλάτωνας μπορεί να ...