Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συνέντευξη του καθηγητή Τριαντάφυλλου Κωτόπουλου στην Ελένη Περρίκου

Ο καθηγητής κύριος Τριαντάφυλλος Κωτόπουλος παραχώρησε αποκλειστικά στην Ελένη Περρίκου την παρακάτω συνέντευξη. Πολύτιμες συμβουλές για νέους αλλά και παλαιότερους συγγραφείς. Θα σταθώ, γιατί με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η άποψή του λόγω επαγγελματικού ενδιαφέροντος στην απάντησή του για την επιμέλεια. Διά της απάντησής του, δράττομαι της ευκαιρίας να εκφράσω την άποψή μου και να αναφέρω ότι οι επιμελητές είναι συνοδοιπόροι και συνταξιδιώτες των συγγραφέων και όχι οι παντογνώστες με το κόκκινο στιλό. Σκοπός τους είναι πάντα να αναδείξουν το κείμενο και το συγγραφέα μέσα από τη δουλειά τους ώστε και οι δύο μαζί να απολαύσουν την τέχνη της γραφής αλλά και ο αναγνώστης ένα μοναδικό λογοτεχνικό έργο.

Ποια όπλα θεωρείτε ότι πρέπει να έχει ένας συγγραφέας στη φαρέτρα του (εκτός από ταλέντο) για να μπορέσει να γράψει; Η διακειμενικότητα, γνώση αφηγηματικών τεχνικών, ύφος, μελέτη άλλων συγγραφέων, άριστη γνώση γλώσσας είναι εργαλεία; Και ποια θεωρείτε τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι συγγραφείς;

Ο συγγραφέας χρειάζεται διακειμενική συνείδηση η οποία αποκτιέται μέσα από τη διαρκή ανάγνωση λογοτεχνικών και μη έργων και συγγραμμάτων. Η άρτια γνώση των αφηγηματικών τεχνικών, η γλωσσική δεινότητα και η εσωτερική πειθαρχία είναι σημαντικά στοιχεία συγκρότησης της προσωπικότητάς του. Μη λησμονήσουμε όμως την ενσυναίσθηση και την πολιτική άποψη που, κατά τη γνώμη μου, είναι θεμελιώδη αυτής της συγκρότησης. Για να συναισθάνεσαι πρέπει να είσαι και ενεργός πολίτης! Συχνό λάθος: η βιασύνη να δημοσιευτεί ένα ανολοκλήρωτο έργο ή η μίμηση χωρίς προσωπική φωνή. 

Υπάρχει κάποια διδακτική μέθοδο ώστε να αυξάνεται η έμπνευση και η δημιουργικότητα των φοιτητών δημιουργικής γραφής;

Η έμπνευση δεν διδάσκεται, αλλά καλλιεργείται, όπως άλλωστε ασκείται  η δημιουργικότητα. Μέθοδοι όπως η ελεύθερη γραφή, η δημιουργική ανάγνωση, η εικαστική σύνδεση και η ομαδική ανατροφοδότηση ενισχύουν τη φαντασία. Η δημιουργία ασφαλούς χώρου για πειραματισμό επιτρέπει στη φωνή του/της φοιτητή/τριας να ωριμάσει ουσιαστικά.

Υπάρχει κάποιος/α συγγραφέας ή έργο το οποίο προτρέπετε τους φοιτητές να διαβάσουν οπωσδήποτε; 

Έχω κι εγώ τις μανίες και τις εμμονές μου και είναι πολλές. Για λόγους συντομίας το Άξιον Εστί του Ελύτη και τη Μεγάλη Πλατεία του Μπακόλα. Φυσικά και πολλούς/ές άλλους/ες.

Ποια η άποψή σας για την λογοτεχνική επιμέλεια και τους επιμελητές; Είναι απαραίτητη / -οι ή απλά θα μπορούσαμε να τους θεωρήσουμε «παραχαράκτες κειμένων»;

Η λογοτεχνική επιμέλεια δεν είναι παραχάραξη, αλλά διαλογική πράξη εμβάθυνσης. Ο επιμελητής δεν ανασυνθέτει τον συγγραφέα, μα τον βοηθά να ανακαλύψει την καθαρότερη εκδοχή της φωνής του. Όταν υπάρχει εμπιστοσύνη, το αποτέλεσμα τιμά την τέχνη του λόγου.

Τι διαβάζει σήμερα το αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα; Ποιος ο ρόλος των εκδοτικών οίκων;

Το ελληνικό κοινό διαβάζει κυρίως κοινωνικά μυθιστορήματα, αυτοβιογραφικά αφηγήματα και ιστορική λογοτεχνία. Οι εκδοτικοί οίκοι, με τις επιλογές και τις προωθητικές τους πρακτικές, καθορίζουν τις αναγνωστικές τάσεις. Ο ρόλος τους είναι διαμεσολαβητικός αλλά και διαμορφωτικός για το λογοτεχνικό τοπίο. Άλλη φορά να με ρωτήσετε για τις προσωπικές μου διαφωνίες και ενστάσεις σε πολλά...

Ακούμε συχνά ότι αρκετοί συγγραφείς υπογράφουν συμβόλαια με εκδοτικούς οίκους για να γράψουν δύο ή τρία βιβλία σε ένα χρόνο. Γίνεται να υπάρχει έμπνευση κατά παραγγελία; Πόσο εφικτό είναι αυτό να γίνει και τι παγίδες κρύβει τελικά;

Σπουδαία και big question χωρίς μονοσήμαντη απάντηση. Έχουμε δει και κατά παραγγελία γραφές που μας εντυπωσίασαν διαχρονικά από σπουδαίους δημιουργούς (Ντοστογιέφσκι, Ουγκό κτλ.).Θεωρητικα η έμπνευση δεν υπακούει σε συμβόλαια, μα η πειθαρχία ναι. Το γράψιμο κατ’ απαίτηση ενέχει τον κίνδυνο της κοινοτοπίας και της στυλιστικής επανάληψης. Η συστηματική παραγωγή απαιτεί εσωτερική φλόγα και τεχνική αρτιότητα. Χωρίς αυτές, το έργο χάνει σε αλήθεια και βάθος.

Βιογραφικό

Ο Κωτόπουλος Η. Τριαντάφυλλος είναι Επίκουρος Καθηγητής "Δημιουργικής Γραφής και Νεοελληνικής Λογοτεχνίας" και Επιστημονικά Υπεύθυνος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος Σπουδών «Δημιουργική Γραφή» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Είναι πτυχιούχος και διδάκτορας νέας ελληνικής φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Το συγγραφικό του έργο και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα αφορούν τη μελέτη και τη διδακτική της Δημιουργικής Γραφής, της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Θεωρίας της Λογοτεχνίας. Έχει εκδώσει  έξι (6) επιστημονικά συγγράμματα: Η Θεσσαλονίκη στο έργο των Θεσσαλονικέων πεζογράφων (Κώδικας 2006, Επίκεντρο 2013), Σκηνικό – Χαρακτήρες – Πλοκή (Ίων 2011),  Τα Ετεροθαλή. Μελέτες για την Παιδική, τη Νεανική και τη Λογοτεχνία για Ενήλικες (Ίων 2012), Η Δημιουργική Γραφή στο Νηπιαγωγείο (Επίκεντρο 2013),  Προσαρμογές των Αναλυτικών Προγραμμάτων για το μάθημα της Γλώσσας στο ΓυμνάσιοΔιαθεματικό πλαίσιο και σχέδια διδασκαλίας. Τόμος Α΄. Υποστηρικτικό υλικό. Τόμος Β΄ (ΥΠΕΠΘ-Π.Ι. 2008). Περισσότερα από εκατό (100) άρθρα του έχουν συμπεριληφθεί σε συλλογικούς τόμους, ελληνικά και ξένα επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά διεθνών συνεδρίων. Έχει συμμετάσχει και συμμετέχει σε διάφορα ερευνητικά προγράμματα.

Στο ενεργητικό συμπεριλαμβάνονται τέσσερις (4) ποιητικές συλλογές: Πορτολάνος (Παρατηρητής 1999), Εδουάρδοι και Αλφρέδοι (Μανδραγόρας 2012), Άνω τελείες και τέτοια (Μανδραγόρας 2013), Σημαδούρες (Δίγαμμα 2015) και μία (1) συλλογή διηγημάτων: Μία νουβέλα σε 11 Μικρές και μεγάλες ιστορίες (Γραφομηχανή 2015).  Είναι συμπαρουσιαστής της εκπομπής "Δίγαμμα" (ΕΡΤ3) μαζί με τον παρουσιαστή και αρχισυντάκτη, Κωνσταντίνο Παπαπρίλη-Πανάτσα, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Νάκη.Είναι μέλος πολιτιστικών φορέων και διεθνών εταιρειών, προκρίνει όμως, ανεπιφύλακτα, όλων τη συμμετοχή του ως ιδρυτικό μέλος στην πολιτιστική ομάδα του Πανελληνίου Συλλόγου Παραπληγικών – παράρτημα βόρειας Ελλάδας.

https://users.uowm.gr/tkotopou/tkotopou/index.php.html

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Berlin Berlin από την Μαρία Παπαθεοδώρου

Αφού αιωρήθηκε το αεροπλάνο τρέχοντας επί τρεις περίπου ώρες στον ανέφελο και φιλόξενο ουρανό εκείνης της ημέρας, προσγειώθηκε απαλά στην πίστα του πτωχού πλην τίμιου και φθηνότερου αεροδρομίου Sch ö nefeld , που παλαιότερα εξυπηρετούσε την πρωτεύουσα της τότε Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Αφού πίνω με βουλιμία έναν γερμανικό καφέ, τον παραγγέλνεις έτσι απλά, «einen Kaffee bitte » και καπνίζω με μεγάλη ευχαρίστηση ένα πολυπόθητο τσιγάρο, επιβιβάζομαι στην S - Bahn , ας το πούμε στα ελληνικά Προαστιακό, για να μετεπιβιβαστώ μετά από καμμιά δεκαπενταριά στάσεις στην U - Bahn , μετρό κατά το ελληνικότερον. Μετά από κάμποση ώρα βγαίνω στην επιφάνεια της γης και με καλοσορίζει μια μικρή τρίγωνη πλατεία που σφύζει από χαρούμενη ζωή, ήχους από γνωστές χιλιοακουσμένες μουσικές, καπνούς κι αρώματα από καλοψημένο γύρο. Αχ πατρίδα μου γλυκιά, σκέφτομαι, γιατί ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει, ότι ο πιτόγυρος στο Βερολίνο είναι μια τουρκική υπόθεση και διόλου ελληνική. Χορτάτη, ξεδιψασ...

Η Ελένη Μανταδάκη γράφει για την ομάδα συγγραφέων Γράφουμε Ιστορία

  Σήμερα θέλω να σου μιλήσω για μια ομάδα συγγραφέων που μου άλλαξε τη ζωή. Αυτή η ομάδα ακούει στο όνομα «Γράφουμε Ιστορία». Γνωριστήκαμε το Σεπτέμβριο του 2023 σε μια αίθουσα σεμιναρίων στο Κολονάκι. Ήμασταν εικοσιπέντε εκπαιδευόμενοι με κοινά όνειρα, να γράψουμε, να μάθουμε και να καταφέρουμε να εκδώσουμε μια μέρα τα έργα μας. Το πρώτο σεμινάριο δημιουργικής γραφής με εισηγήτριες την κυρία Λένα Μαντά και Κλαίρη Θεοδώρου με τίτλο «Γράψε Ιστορία». Όπως πολύ καλά κατάλαβες από εκεί πήραμε το όνομα μας. Δε θα μας ταίριαζε κάτι άλλο καλύτερα. Αυτό μας ένωσε και μας κρατά ενωμένους, μαζί με την αγάπη μας για τη γραφή και το βιβλίο. Από αυτό το πολύτιμο σεμινάριο, εκτός από γνώση, εμπειρία και συμβουλές — εκείνες τις «σκουλαρίκια στ’ αυτιά», όπως συνήθιζε να λέει η πολυαγαπημένη μας δασκάλα, κυρία Μαντά — κερδίσαμε και κάτι ακόμη: το πρώτο μας συλλογικό βιβλίο. Αυτό που κρατάτε στα χέρια σας, με τίτλο «Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες» , κυκλοφορεί σήμερα από τις εκδόσ...

Από την κάθε μητέρα στην κάθε κόρη της Ελένης Ζερβοπούλου

  Το βιβλίο της Ελένης Ζερβοπούλου είναι ένα λογοτεχνικό λεύκωμα όπου εκτός από την ίδια έχουν σκιαγραφήσει την ψυχή τους και την αγάπη τους προς τα παιδιά τους επιπλέον επτά συγγραφείς. Δεν γνωρίζω αν έχει κυκλοφορήσει τα τελευταία χρόνια άλλο τέτοιο βιβλίο αυτού του είδους όμως θα ήταν μια εξαιρετική ιδέα εκτός από την μητρική – γονική αγάπη που εκφράζεται στο παρόν να υπάρξουν και άλλα τέτοια λευκώματα που να προσεγγίζουν κι άλλα θέματα όπως φιλικές σχέσεις, εργασιακές σχέσεις, το διαχρονικό θέμα της μοναξιάς και πως το βιώνει κάποιος. Θα αναφερθώ πρώτα στην εξωτερική εμφάνιση, τα εικαστικά δηλαδή του βιβλίου που θεωρώ ότι σε όλα τα βιβλία είναι καθοριστικής σημασίας τόσο στο εμπορικό πεδίο αλλά και φυσικά στο ποιοτικό όπου επικεντρώνεται γενικότερα η λογοτεχνία. Το εξώφυλλο αλλά και οπισθόφυλλο έχουν ένα εξαιρετικό και ξεκούραστο στο μάτι χρώμα όπου τα κόκκινα γράμματα του τίτλου του βιβλίου και της συγγραφέως δίνουν μια όμορφη αντίθεση. Η ζωγραφιά που απεικ ονίζει ...