Συνέντευξη του συγγραφέα Βαγγέλη Ιωσηφίδη

 

1) Ως νέος συγγραφέας, με τις παρούσες συνθήκες που επικρατούν στη σύγχρονη λογοτεχνία, ποια θεωρείς ότι είναι τα στοιχεία που κάνουν ένα έργο ποιοτικά λογοτεχνικό; Υπάρχουν διαφορές σε αυτά τα στοιχεία σε σχέση με την λογοτεχνία των προηγούμενων αιώνων; Και αν ναι, ποια είναι;

Πιστεύω πως ένα ποιοτικά λογοτεχνικό έργο δεν επηρεάζεται από τις παρούσες συνθήκες· διέπεται από διαχρονικότητα. Αυτή επισκέπτεται έργα που σέβονται τη γλώσσα και βουτάνε γενναία στα βαθύτερα σημεία της ανθρώπινης ψυχής. Κι αυτό πιστεύω πως δεν άλλαξε ιδιαίτερα από τα προηγούμενα χρόνια. Αν κάτι άλλαξε, αυτό είναι η τεχνική, όμως ο σκοπός παρέμεινε ο ίδιος.

2) Βλέποντας το site σου είδα ότι εκτός από συγγραφέας, είσαι και επιμελητής. Θεωρείς ότι οι συγγραφείς είναι δεκτικοί στην επιμέλεια των κειμένων τους; Ή τους αντιμετωπίζουν ως παραχαράκτες των έργων τους και τους παντογνώστες με το κόκκινο στιλό;

Οι περιπτώσεις είναι τόσες όσοι και οι συγγραφείς. Αν πρόκειται να κατηγοριοποιήσουμε, υπάρχουν οι πραγματικά δεκτικοί, που εμπιστεύονται, αμφισβητούν την αυθεντία του έργου και συνεργάζονται με πολλή προθυμία, οι πραγματικά ακατάδεκτοι, που δεν θέλουν να τους αλλάξει ούτε κόμμα στο έργο και όλα τα ενδιάμεσα. Όσοι κλίνουν προς την πρώτη περίπτωση έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν μέσω της επιμέλειας.

3) Εκτός από το ταλέντο που μπορεί να έχει ένας συγγραφέας, ποια άλλα στοιχεία ή προσόντα θεωρείς χρήσιμα για να γράψει κάποιος πεζογραφία ή ποίηση;

Το ταλέντο είναι κάτι υπαρκτό και απαραίτητο. Κατά τα άλλα, χρειάζεται πολλή μελέτη, επαφή με τη γλώσσα και τα είδη λογοτεχνίας στα οποία γράφει και συνεχή βελτίωση. Η στιγμή που θα επαναπαυτεί στο ταλέντο του είναι η στιγμή που ξεκινά να χορταριάζει.

4) Μπορεί ένας συγγραφέας που δεν έχει ταλέντο να γράφει καλά;

Όχι. Χωρίς ταλέντο δε γίνεται. Αυτό φυσικά προϋποθέτει να οριστεί το ταλέντο, που είναι πολύπλευρη έννοια. Κατά βάση, το συγγραφικό ταλέντο συνίσταται στην παρατήρηση του έξω κόσμου, την αγάπη για τη γλώσσα και την ανάγκη για καταγραφή. Όλα αυτά έχουν ως ρίζα την περιέργεια. Το να μην έχει κανείς συγγραφικό ταλέντο σημαίνει να μην είναι περίεργος. Χωρίς περιέργεια, δε γράφεται κάτι ποιοτικό.

5) Πες μας λίγο για όλη τη νοητική διεργασία και διαδικασία που ακολουθείς για να γράψεις ένα έργο σου.

Το έργο μου γράφεται στο μυαλό μου πολύ πριν γραφτεί στο χαρτί. Η κεντρική ιδέα επιστρέφει σε μένα ξανά και ξανά μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι υπάρχει ανάγκη να γραφτεί. Μαζί με αυτήν βέβαια κυκλοφορούν κι άλλες ιδέες, οι οποίες βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα. Σε αυτή την ιδέα λοιπόν, ως βαρυτικό κέντρο, έρχονται και προσκολλώνται κι άλλες ιδέες, εικόνες, χαρακτήρες και σιγά σιγά γίνεται ιστορία. Μετά απομένει η καταγραφή και η σύνθεση.

6) Τι πιστεύεις ότι χαρακτηρίζει τη γραφή και το συγγραφικό σου ύφος;

Σίγουρα η τόλμη σε γλωσσικό επίπεδο, η ακρίβεια στο νόημα, η ζωντάνια στο ύφος και η εστίαση στο αλλόκοτο, σε κάθε μορφή του. Πάνω από όλα όμως, το σωστό χτίσιμο ατμόσφαιρας.

7) Υπάρχει κάποιος/α συγγραφέας που θαυμάζεις και που θα προέτρεπες τους νέους συγγραφείς να διαβάσουν οπωσδήποτε;

Θαυμάζω τον Τομ Ρόμπινς, για λόγους πολύ προσωπικούς και θα προέτρεπα τους υπόλοιπους να τον διαβάσουν, για δικούς τους προσωπικούς λόγους.

8) Μπορεί τελικά ένας συγγραφέας να γράφει κατά παραγγελία; Αναφέρομαι στα συμβόλαια με εκδοτικούς οίκους και πόσο καλό ή κακό μπορεί να κάνει αυτό σε έναν συγγραφέα.

Μπορεί κανείς να γράφει κατά παραγγελία. Μάλιστα κάποιους τους βοηθάει. Θα έλεγα ότι, κατά κανόνα, στερεί την ελευθερία της έκφρασης και την τελική ποιότητα της δουλειάς. Η πίεση κατά βάση πρέπει να είναι εσωτερική, όχι εξωτερική.

9) Τι θα συμβούλευες όσους θέλουν να ασχοληθούν με τη συγγραφή και τη λογοτεχνία;

Να διαβάσουν πολύ, να μελετήσουν σε βάθος, να μάθουν πολλών ανθρώπων τις βουλές και να ακούσουν προσεκτικά όσα τους λένε για τα έργα τους, χωρίς φόβο και χωρίς να κρύβονται.

10) Οι Έλληνες διαβάζουν σήμερα; Και αν ναι, τι προτιμούν περισσότερο; Εάν όχι, τι κατά τη γνώμη σου πιστεύεις ότι φταίει;

Οι Έλληνες διαβάζουν, ναι. Προτιμούν γενικώς τα βιβλία που θα τους κάνουν να ξεχαστούν, να περάσουν μια ανάλαφρη μέρα και όχι να βυθιστούν σε μύχιες σκέψεις, όπως αισθηματικά ή βιβλία αυτοβελτίωσης. Υπάρχει κι αυτό φυσικά, και είναι ελπιδοφόρο που υπάρχει, αλλά δεν είναι ο κανόνας.

Bio

Ο Βαγγέλης Ιωσηφίδης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1990. Μεγάλωσε σε ένα χωριό της Δράμας, τους Σιταγρούς, και έχει αποφοιτήσει από τη σχολή Ελληνικής Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στον ιδιωτικό τομέα, ενώ παράλληλα ασχολείται με το σκάκι ως αθλητής και προπονητής.

Ενδιαφέροντά του είναι τα ταξίδια, η λογοτεχνία και η στιχουργική και του αρέσει να ανακαλύπτει νέους κόσμους μέσα από βιβλία και ταινίες. Αντλεί έμπνευση από φυσικά τοπία, απ’ την τέχνη και από την –διαδικτυακή συνήθως− έρευνα σε ανεξήγητες υποθέσεις μυστηρίου.

https://www.vaggelisiosifidis.gr/