Writing Spots

  Η Λέσχη λειτουργεί από το 2016 και συνδέεται οργανικά με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αγίας Παρασκευής αποτελώντας μια από τις σημαντικότερες δραστηριότητές της. Σκοπός της δημιουργίας αποτέλεσε η ανάγκη να δημιουργηθεί ένας χώρος συνάντησης των βιβλιόφιλων του Δήμου μας, για συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων γύρω από τη λογοτεχνία. Στεγάζεται στο κτήριο της Κεντρικής Δημοτικής Βιβλιοθήκης της Αγίας Παρασκευής - Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου στον χώρο (σπίτι και ατελιέ) που παραχωρήθηκε από τον σπουδαίο ζωγράφο στον Δήμο Αγίας Παρασκευής για να λειτουργήσει η Δημοτική Βιβλιοθήκη. Οι συναντήσεις μας γίνονται κάθε μήνα (οχτώ τον χρόνο από Οκτώβριος εώς Μάιο), ημέρα Πέμπτη, το απόγευμα, με προκαθορισμένο πρόγραμμα που εγκρίνεται κάθε φθινόπωρο από το Διοικητικό Συμβούλιο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Στις συναντήσεις μας πάντοτε παρευρίσκεται ο συγγραφέας ή ο μεταφραστής, αν πρόκειται για βιβλίο μεταφρασμένο , συχνά και ο εκδότης. Η Λέσχη αριθμεί 100 εγγεγραμμένα μέλη, ωστόσο εί...

«Μόνο καλοκαίρια» (εκδόσεις Ελκυστής). Ένα κοινωνικό και ιστορικό μυθιστόρημα. Η υπόθεση εξελίσσεται σε τέσσερα καλοκαίρια του Μεσοπολέμου, μια χρονική περίοδο κατά την οποία όλη η Ευρώπη διασκεδάζει το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, μόνο που η Μεγάλη Ύφεση θα απλωθεί σιωπηλά και θα οδηγήσει σε έναν νέο, ακόμα πιο καταστροφικό πόλεμο. Τέσσερα καλοκαίρια, λοιπόν, μα όχι τυχαία καλοκαίρια. Από το 1929 μέχρι το 1932. Από την κατάρρευση του Χρηματιστηρίου της Νέας Υόρκης που θα αποτελέσει το έναυσμα της εξάπλωσης της οικονομικής κρίσης στη Γηραιά Ήπειρο μέχρι την οικονομική κατάρρευση της Ελλάδας επί Βενιζέλου. Μια κρίση που θα επηρεάσει τις ζωές των ανθρώπων. Και του Αγησίλαου, του πολιτικού μηχανικού που η οικογένειά του κατατρεγμένη από τους Βούλγαρους, με τον πατέρα του κρεμασμένο έξω από το τυπογραφείο τους στη Φιλιππούπολη, θα διαφύγει στη Γαλλία και ο ίδιος θα έχει την τύχη να σπουδάσει στο Nancy μηχανικός. Ο Αγησίλαος που θα αποφασίσει να δραστηριοποιηθεί επαγγελματικά στην Ελλ...

Ο καθηγητής κύριος Τριαντάφυλλος Κωτόπουλος παραχώρησε αποκλειστικά στην Ελένη Περρίκου την παρακάτω συνέντευξη. Πολύτιμες συμβουλές για νέους αλλά και παλαιότερους συγγραφείς. Θα σταθώ, γιατί με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η άποψή του λόγω επαγγελματικού ενδιαφέροντος στην απάντησή του για την επιμέλεια. Διά της απάντησής του, δράττομαι της ευκαιρίας να εκφράσω την άποψή μου και να αναφέρω ότι οι επιμελητές είναι συνοδοιπόροι και συνταξιδιώτες των συγγραφέων και όχι οι παντογνώστες με το κόκκινο στιλό. Σκοπός τους είναι πάντα να αναδείξουν το κείμενο και το συγγραφέα μέσα από τη δουλειά τους ώστε και οι δύο μαζί να απολαύσουν την τέχνη της γραφής αλλά και ο αναγνώστης ένα μοναδικό λογοτεχνικό έργο. Ποια όπλα θεωρείτε ότι πρέπει να έχει ένας συγγραφέας στη φαρέτρα του (εκτός από ταλέντο) για να μπορέσει να γράψει; Η διακειμενικότητα, γνώση αφηγηματικών τεχνικών, ύφος, μελέτη άλλων συγγραφέων, άριστη γνώση γλώσσας είναι εργαλεία; Και ποια θεωρείτε τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι συγγραφείς; Ο...

Γράφω, ναι γράφω για πολλούς και ποικίλους λόγους που δεν είναι ορατοί όταν κάποιος με βλέπει και δεν μπορεί να φανταστεί την παρόρμηση μου για δημιουργία. Είναι μια εσωτερική ανάγκη που συμπληρώνει την ύπαρξή μου. Ίσως επειδή καταλαγιάζει ο δαίμονας που κρύβεται μέσα μου. Γεγονός είναι πως η αγάπη μου για το γράψιμο έχει ρίζες στα παιδικά μου χρόνια καθώς μέσα στην οικογένεια μου όλοι διάβαζαν και ήταν αυτό η πρώτη ουσιαστική παιδεία να αγαπήσω τα βιβλία και το θέατρο καθώς κάθε μήνα βλέπαμε μία τουλάχιστον παράσταση. Η δική μου γενιά ανέθρεψε παιδιά σε μια φτωχική Ελλάδα γεμάτη ελλείψεις, αλλά επίσης γεμάτη σεβασμό και αξιοπρέπεια. Δίναμε ιδιαίτερη αξία στα πράγματα, όπως ένα βιβλίο που τύχαινε να πέσει στα χέρια μας. Προσωπικά το θεωρούσα πολύ σημαντικό αυτό κι ένιωθα όχι απλά τυχερός αλλά ξεχωριστός που είχα την εύνοια της μοίρας να με επιλέξει. Μπορεί να σας φαίνεται υπερβολικό αυτό αλλά είναι η αλήθεια μου.  Μεγαλώνοντας, το διάβασμα δεν μου αρκούσε και στράφηκα στην γραφή....

Η συγγραφή μυθιστορημάτων δεν είναι μια εύκολη υπόθεση η οποία εξαρτάται μόνο από την έμπνευση, την καλή χρήση της γλώσσας και την ικανότητα στην καταγραφή και σύνθεση γεγονότων και προσωπικοτήτων. Εξαρτάται από πάρα πολλές άλλες παραμέτρους, μια από τις οποίες είναι και η έρευνα που θα πραγματοποιήσει ο κάθε επίδοξος συγγραφέας. Ελάχιστοι από τους αναγνώστες αντιλαμβάνονται τη χρονοβόρα διαδικασία της έρευνας που χρειάστηκε για να γραφεί το έργο που απόλαυσαν, οι περισσότεροι αποδίδουν το αποτέλεσμα σχεδόν πάντα στη δυνατότητα της μυθοπλασίας του συγγραφέα. Ταυτόχρονα υπάρχουν και πολλοί δημιουργοί που επιλέγουν να γράψουν ένα μυθιστόρημα βασισμένοι μονάχα στις γνώσεις που κατέχουν -ασχέτως εάν αυτές είναι ελάχιστες ή διαστρεβλωμένες- ή και σε μια επιφανειακή, γρήγορη αναζήτηση πληροφοριών. Η τακτική αυτή όμως, προκαλεί κακό τόσο στους ίδιους όσο και στο είδος του μυθιστορήματος. Για παράδειγμα: κάποιος αναγνώστης που γνωρίζει το πώς διεξάγονται οι αστυνομικές έρευνες διαβάζει ένα ασ...

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μία σύγχυση ανάμεσα στον ορισμό της κριτικής της λογοτεχνίας και της παρουσίασης λογοτεχνικού βιβλίου. Ακούμε συχνά, στις βιβλιοπαρουσιάσεις ότι θα μιλήσει ο τάδε κριτικός λογοτεχνίας ο οποίος τελικά δεν είναι παρά ακόμα ένας ακόμα συμμετέχων που θα συμβάλλει στην προβολή του νέου προϊόντος. Δεν λέω το βιβλίο μπορεί να είναι αξιόλογο αλλά όταν δεν είναι, τι γίνεται; Όταν απλά είναι διαφήμιση μιας νέας κυκλοφορίας ενώ το περιεχόμενο του βιβλίου πάσχει; Ο πραγματικός ρόλος του κριτικού πόρρω απέχει από την παραπάνω πραγματικότητα. Ασκώ λογοτεχνική κριτική δεν σημαίνει πως περιορίζομαι στην εξιστόρηση της υπόθεσης, στη μελέτη των λογοτεχνικών χαρακτήρων, λογοτεχνικού τόπου, αφηγηματικών τεχνικών ή αρκούμαι στην ευρηματικότητα της πλοκής. Ο κριτικός δεν πρέπει να διαμεσολαβεί ανάμεσα στο έργο και στο αναγνωστικό κοινό και να αποτελεί εργαλείο του Marketing του εκάστοτε εκδοτικού οίκου. Δεν ενημερώνει για το περιεχόμενο του λογοτεχνικού έργου ούτ...

Κατά την προσωπική μου άποψη, είναι οι διαδρομές στα μονοπάτια του μυαλού και της ψυχής. Οι λογοτέχνες εκφραστές της, με τη γραφίδα τους προσπαθούν να επικοινωνήσουν συναισθήματα, σκέψεις, μύθους ,και οραματισμούς, εισπράττοντας την ικανοποίηση της απήχησης τους από τους αναγνώστες. Η λογοτεχνία ομορφαίνει σκέψεις, μοιράζεται προβλήματα, χαρές, ψέματα κι αλήθειες, και το πιο σημαντικό προσφέρει στον αναγνώστη, την περιπλάνηση, και το ταξίδι μέσα από τις σελίδες του κάθε βιβλίου. Του δίνει την ευκαιρία να ρουφήξει τις εικόνες που ξετυλίγονται μπροστά του. Η λογοτεχνία είναι πνευματική τροφή πασπαλισμένη με αστερόσκονη ,που όσο πιο πολύ τη γνωρίζεις τόσο πιο πολύ την αποζητάς. Βιογραφικό Η Μαρία Κακαβογιάννη γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πλάκα της Αθήνας. Σπούδασε λογοτεχνία στη Βέρνη και στη Σχολή Δολιανίτη. Εργάστηκε στην Ολυμπιακή αεροπορία για 20 χρόνια και για περισσότερο από 15 χρόνια υπήρξε μέλος του Δ.Σ. και αντιπρόεδρος του Πολιτιστικού Κέντρου της Ολυμπιακής Αεροπορίας. ...